F1  و Pla آسيب پذير يYersinia pestis  را براي  antimicrobial-peptideريوي مانند catholicizing تنظيم  ميكند .

Yersinia pestis استنشاقي  نوعي  ذات الريه شديدرا كه به عنوان طاعون ريوي شناخته شده است را توليد ميكند كه مسري است و شديدا براي انسانها و حيوانها كشنده است . در اينجا ما ابتدا  آسيب پذيري يرسينيا پستيس را براي ملكولهاي ضد ميكروبي راه هوايي بررسي كرديم . ما دريافتيم كهfluid rat bronchoalveolar lavage ((rBALfبه طور موثری KIM6  در حال رشد در 37درجه Cرا كشت ،اجزاي آنتي باكتريالrBALF پپتیدها كوچكي کمتر از kbp 10 شامل cationic ontimicroblia peptides ، (rcRAMP  ( ratcathelicidin و کاتالیسیدین انسانی(LL37), KIM6را با همان قدرت rBALFاز بن می برد درادامه تاثير سه پروتئين سطحي اصلی Y.Pestis به نام كپسول F1 آنتي ژن PH6 (Psa fimbriae)و پروتـأزخارجی غشای سلولی را بررسی می کنیم

 1)‌ يك جهش يرسينيا پستيس تنها اندكي براي rBALE  نسبت به kem6 مستعد بود .

 2)  يك جهنده كاف (ژن هاي F1 ) و يك جهنده كاف Psa به rBALE يا LL-37 مقاوم بودند.

3) يك جهنده كاف پلا به همان اندازه مستعد تاثير rBALF  يا LL37 بود که KIM6 (كاف + و پلا +).

4) تنها يك جهنده كاف (پلا +) ، )اما نه KIM6) يا جهنده دوبل كاف پلا ، LL-37 را تنزل داد . فعاليت پلا به طرف LL-37 به وسيله جهنده هاي پلا كه تنها باقیمانده استخلاف را كه شكاف plasminogen را تحت تاثير قرار مي دهد حمل مي كند ، تائيد شد . اطلاعات ما نشان مي دهد که پلا ممكن است نتنها به عنوان يك عامل عفونت زايي به وسيله روند plasminogen عمل کند ، بلکه همچنين به وسيله غير فعال كردن CAMPS مخصوصا وقتي F1 بيان نشده است .

تاثيراتPsa  و F1  بر روي عكس العمل هاي درون كار و چسبنده يرسينيا پستيس با سلولهاي اپیتلیال دستگاه تنفسي انسان

يرسينيا پستيس ، عامل سببي طاعون ، پسا (psa) (آنتي ژن PH6) را در ويترو و وي و نشان مي دهد . براي ارزیابی كردن خصوصات عفونت زايي Psa در طاعون ريوي يك رگه از E.Coli که Psaرا دارا باشند طراحي و براي الحاق شدن به سه نوع سلولهاي بافتي دستگاه تنفسي انسان نشان داده شد . خصوصيت الحاقي pas با دانه های پوشاننده Psa و سنجش هاي بازداري تائيد شد .

سلولهاي انفرادي يرسينيا پستيس یافت شده اند که فركشن1 آنتي ژن كپسولي (F1)که به طور ملازمه ای با Psaهمراه است بر روی سطح باکتریها وقتی که با روشهای cytometry تجزیه می شوند را نشان میدهند. براي بهتر ارزيابي كردن تاثيرات مجزاي F1 و Psa روي خاصيتهاي  عملکرد درونی و چسبندگی  يرسينيا پستيس ،جهنده هاي ايزو ژنيك  دلتا Caf (ژن هاي Fl)،دلتا Psa و دلتا CafدلتاPsa شاخته شدند  و با سه سلول اپیتلیال دستگاه تنفسي  بررسي شدند .

جهنده دلتا Psa در مقايسه با جهنده هاي دلتا كاف و دلتا كاف دلتا پاسا كمتر با هر سه سلول بافتي دستگاه تنفسي  درگير بود. اينها نشان ميدهد كه psa به عنوان يك عامل چسبنده براي سلول هاي اپیتلیال دستگاه تنفسي عمل مي كند . يك تاثير ضد چسبندگي   F1 به طور واضح تنها در غيابpsa قابل شناسايي است ،با در نظر گرفتن چيرگي فنو تيپ psa+. هم F1 وهم  psaاز جذب بین سلولی يرسينيا خودداري كردند . بنابراين F1  از جذب باكتريي بوسيله خودداري ازچسبندگي  باكتريي با سلولهاي اپیتلیال ، خودداري مي كند درحالي كه به نظر ميرسدpsa  از جذب باكتريي  بوسيله واکنش با رسپتورهای سلول میزان کهورود به سلول را هدايت نمي كند جذب باکتری را بلوکه می کند . جهنده دوگانه  دلتا كاف و دلتا پسا هرسه نوع سلول اپیتلیال را مورد هجوم قرار   مي دهد ،و این وجود عامل(عومل) چسبنده و درون كار نا مشخص نشان را مي دهد .

نقش بخش 1 آنتي ژن يرسينيا پستيس در بازداري (phagocytocsis)

برسينياپستيس يك آنتي ژن كپسول مانند را نشان مي دهد  (F1) ، در 37 درجه C به وسيله  ژن Caf/ واقع در پلاسميد100-kb pfar كد گذاري شده است كه براي يرسينيا منحصر به فرد است . F1 يك پلي مر سطحي ساخته شده از يك زير واحد پروتئيني است (caf 1 )، با جرم 15.5kDa. ترشح و جمع اوری به ژن هاي caf1m وcaf1a كه همو لوگ هستندو براي امده سازی گروه هاي پروتئيني مورد نياز براي بیو سنتز پيلي نيازدارد.  F1 در توانايي يرسينيا در ممانعت از جذب بوسیله ماکروفاژها موءثر بوده است.

. در اين بررسي نقش آنتي ژن F1 در بازداري از فاگوسیتوز بوسيله سلولشبیه مايكروفاژ لاین  j774مورد بررسي قرار گرفته است. نژاد  EV76 Y.Pestisیافت شده که در حد بالایی به جذب توسط سلولهای لاین J774 مقاوم است. یک جهش حذف تغییر قالب درون Caf1M در Y.Pestis EV76 ایجاد شده و متوجه شده اند که قادر به نشان دادن F1 در سطح خود نمی باشد توانایی این نژاد در مقابله با سلولهای J774 تا اندازه ای کاهش یافته است. یک نژاد با کمبود پلاسمید عفونت زا KIM6 حتی به میزان بیشتری در مقابل فاکوسیتوز مقاومت کردند بنابراین F1انتی ژن و پلاسمید عفونت زا (که سیستم T3S را کد می کند در هماهنگی Y.Pestis برای ایجاد مقاومت بالا در برابر جذب با فاگوسیت هانقش دارد) در مقابل پروتیین های اثر گزار تیپ 3,YopE و Yoph ,F1 هیچ نفوذ و اثری بر توانایی عمومی فاگوسیتوز در سلولهای J774 ندارد. حضور F1می تواند از تعداد باکتری هایی که با ماکروفاژها واکنش می کنند بکاهد این بیان می کند که F1 از فاگوسیتوز به طریق دخالت در سطح بر هم کنش رسپتور در پروسه فاگوسیتوز ممانعت می کند

.

يرسينيا پستيس با  phosphatidylchholin سلولهاي اپیتلیال و surfactanf ريوي بر همکنش  مي كند

آنتي ژن PH6(psa) يرسينيا شامل Fimbriae با ويژگي چسبندگي اهميت توانش براي آسيب شناسي طاعون ، شامل طاعون ريوي است. Psa Fimbriae در حد متوسطی باعث باند شدن باكتريي به سلول هاي الوولی اپیتلیال می شود  Psa Fimbriae عمدتاً با ی يك جزء موجود در ليپيد سلولهای الوولی اپیتلیال نوع دوم باند می شود. رسپتور Psa به عنوان (pc) به وسيله TLC با استفاده از رنگ امیزی ابی مولیبدنیوم و پوشش دار کردن Psa قابل تشخيص بود. Fimbriae  Psa به pc بواسطه غلظت متصل می شود و این اتصال در حضور phosphatidylchholin و كولاين از بین می رود باشد .مهار اتصال وابسته به غلظت بود. هر چند تنها غلضت بالاي chop به طور كامل از اتصال فیمبریه به PC در سلولهای اپیتلیال نوع 1و2 در الوولها جلوگيري می

نتايج نشان داد كه  Fimbriate Psaهموپليمريك چسبنده هستند . همچنین Psa با سورفاکتانت  ريوي که از سلولهای نوع 2 اپیتلیال ترشح شده و سطح ریه را می پوشاند باند میشود که جزئ اصلی ان PC می باشد  نشان داده شده که بر همکنش وابسته  به مقدار Psa با سورفاکتانت ریوی بوسيله chop بلوکه میشود سورفاکتانت از اتصال باکتری به سلولهای اپیتلیال جلوگسری نمی کند حدس زده میشود که هم سورفاکتانت و هم PC غشای سلولی, باکتری های چسبیده به سطح الوول را حفظ می کنند  تحقیقات نشان میدهد که psaاز PC برای اتصال به  سلولهاي اپیتلیال به عنوان یک رسپتور میانجی برای باکتری استفاده می کند  

ناتوان كردن نظارت: عاملان  سيستم ترشحی نوع 3 كه ایمنی ذاتی را غیر فعال می کند

بسياري پاتوژن هاي باكتريايي Gram-negative گياهان و حيوانات وابسته به سيستم ترشحی نوع سوم (TTSS) هستند . TTSS5 پروتئين هاي تاثيرگذار را به داخل سلولهاي میزبان  انتقال مي دهد . و توانايي تغيير دادن راههاي علامتي را دارند . سيستم ایمنی ذاتی  یوکاریوتها حضور پاتوژن ها را نشان مي دهد كه از رسپتورهای تشخيص پاتوژن خاص استفاده مي كند (PRRS)

تشخيص باقي مانده هاي TyeA مورد نياز است تا با  yop N واکنش کند و T3SS تنظیم شود

ترشح Yops بوسیلهT3SS یرسینیا تا حدود زیادی توسط کمپلکس سیتوپلاسمی YopN/TayA كنترل شده است

اين کمپلکس براي جلوگيري از ترشح yop  در حضور كلسيم خارج سلولی و قبل از تماس بين باكتري و يك سلول eukaryoticy مورد نياز است . در اين بررسي ما از موتاژن های خاصی  براي تجزيه و تحليل نقش خاص مناطق TyeA  و باقي مانده ها در نظم ترشح yop استفاده کردیم ما دو منطقه سطحی و مجزا در مولكول TyeA كه براي تنظیم ترشح yop مورد نياز بود را مشخص كرديم . يك منطقه ،‌ به وسيله ي باقي مانده هاي P56,F55,M51 مشخص شد براي TyeA مورد نياز بود باN yop واكنش دادشته باشد . منطقه دوم به وسيله باقي مانده R19,W20  و D25 در بر همکنش میان  TyeA باN  yop درگیر نبود اما ممكن است براي کمپلکس  TyeA/ yop N براي بر هم کنش با T3SS در روشي كه ترشح yop را مانع مي شود مورد نياز باشد .

 

ترتيب تحليل تاثيرyop yersinna بوسيله يE  yopانتقال يافته

در اين مطالعه ما نقش yop E و ساير پروتیین های  اثر گذار  yops  شناخته شده انتقال يافته را در ترتيب انتقال پروتیین های  اثر گذاربه درون سلول میزبان را تجزيه و تحليل كرديم . سطح هاي افزایش يافته انتقال پروتیین های  اثر گذار سطحی Y.Pestis  درون سلولهاي Hela به وسيله ي رگه هاي معيوب yop E اتفاق افتاد اما نه آن رگه هاي معيوب براي ساير yop efectors . تنها يرسينيا خالي از yop k  يك انتقال مشابه زياد از حد را نشان مي دهد . چون هم جهنده هاي yop k و هم yop E نتوانستند سنتزyop  را در حضور سلولهاي eukaryotic تنظيم كنند.  اين اطلاعات نشان مي دهد كه yopE  انتقال يافته به طور خاصي ترتیب انتقال پروتیین های  اثر گذار در میان پروتیین های انتقال یافته به وسيله يرسينيا در حداقل يك مكانيسم كه شامل yop k است را تنظیم مي كند . ما حدس می زنیم که فعاليت GAP( GTPase-activating protein )از yop  ممكن است به عنوان يك پروب بین سلولی کار می کند که اندازه پروتئين انتقال يافته به وسيله يرسينيا در مدت عفونت را  اندازه گيري می كند . اين ممكن است يك ويژگي عمومي سیستمT3S مرتبط با پروتئين هاي GAP باشد . چون دو همولوگوس از سودوموناس ایروژینوزا (Exos) exoenzgms و (Exot)exoenzyme      T مي تواند فنوتیپ hyper-translocationمربوط به جهنده yopE GAP را تكميل كند .


 

خلاصه اي از مكانيزم هاي بيماري زايي Y .P

-  مقاوم به مكانيزم هاي كشتار داخل سلولي : توانايي بقا و تكثير داخل سلولي – ماندگاري داخل ماكروفاژها و مهاجرت به قمست هاي ديگر

-  وابستگي به كلسيم و تطابق با شرايط داخلي سلولي : عرضه ي پروتئين هاي ويرولانس مثل VW – توقف رشد و پروتئين سازي – كاهش كلسيم

-       توليد همزمان آنتي ژنهاي V,W : مرتبط با توانايي تكثير – بروز پستي سمي

-       آنتي ژن F1 : خاصيت ضد فاگويستي – شركت در انتشار سريع و پستي سمي

-  پروتئين هاي غشاي خارجي : 11 نوع Omp براي ويرولانس – بدون پروتئين ها در كبد و طحال تكثير نمي كنند .

-  ژن روي پلاسمير (پلاسمينوژن- كواگولاز – فعال كننده ي پستيسين I  مرتبط با ماهيت تهاجم و برق آساي بيماري .